Հանրահայտ կատու Պուշոկ Մկաընկերյանը անտարբեր չէր կարող անցնել օրերս՝ Շառիկի արած հայտարարության կողքից

Հանրահայտ կատու Պուշոկ Մկաընկերյանը անտարբեր չէր կարող անցնել օրերս՝ Շառիկ Սակավամազյանի արած այս հայտարարության կողքից. <<Այնտեղ ապրում են երեք ընտանիքներ, նրանցից մեկի տանը շատ անցանկալի չորքոտանի է ապրում, ամբողջ օրը ձայն է լսվում անդուր «մյաուււ-մյոււււ», փորում գտնում է իմ հացերը, գողանում տանում է: Յախք զզվում եմ դրանից, հնար լինի մաս-մաս կանեմ>>: (Կարդալ հարցազրույցը Շառիկի հետ)

Պուշոկ խնդրում եմ պատմել Ձեր և Շառիկի հարաբերությունների մասին

Ես դեռ 4 տարեկան էի, երբ իմ բակի շունը՝ «Շոպլիկը» մահացավ: Նա խելոք էր, ենթարկվում էր ինձ, իսկ այդ սատանա Շառիկ կոչվածը եկած օրվանից դուրս չի եկել: Նրա պատճառով շատ իմ բիզնեսներ սկսեցին վարի գնալ, օրինակ ես մլավում էի մարդկանց վրա, իսկ նրանք որպես երախտագիտություն ամբողջ բակի ուտելիքը ինձ էին տալիս: Այդ կռռան շունը սահմանափակում է իմ ազատ տեղաշարժման իրավունքը: Երբեմն սկսում եմ կասկածել, որ այդ բակի տերն ու տիրականը ես եմ, այդ զիբիլոտ մազերով փիլիսոփա շունը իրեն դրել է թագավորի տեղ, ճյուղերով գլուխն է պատում և ուրախ ման գալիս:

Պուշոկ պատմեք ինչպես իմացաք և որոշեցիք հակահարված տալ Շառիկին՝ իր խոսքերի համար

Ինձ համար արևի տակ տաքանում էի, երբ լսեցի, որ կատուներն ու շները ինձ են նայում և քամահրանքով ծաղրում, ծիծաղում: Ասի պահոոոո, ստեղ մի բան էն չի: Վազեցի տուն, բացեցի նոթբուքս, ասի ամենարդյունավետ տեղեկատվության աղբյուրը դա մյաուբուքն է: Մտա ու պոչս փաթաթվեց գլուխս կատաղությունից: Քանի որ Շառիկը միշտ ծաղրում էր, որ ես մուկ չեմ բռնում, կատաղած բռնեցի, հոշոտեցի ու տարա այդ Շառիկի ոտքերի տակ մատաղ արեցի: Հետո նայեցի դեմքին ու այնպիսի բան արեցի, որ ամբողջ կյանքը պետք է գլուխը գետնի մեջ թաղած ման գա, ասացի «Թուուու թքեմ ես քո նամուսին, անպատկառ»: Գնացի Մռյամյա բանկից փողերս հանեցի, եկա քեզ մոտ այ Անի Դավթյան, որ ինձ նման թագավորին թողած զիբլոտից էլ հարցազրույց վերցրել, պատվիրեցի րոպեներ քո մոտից և ահա պատմեցի, որ զայրացած եմ անպատկառ, շնացող Շառիկ Սակավազյանի խոսքերի վրա:

Որպես վերջաբան ինչ կցանկանայիք ասել Շառիկին

Ասեմ, Շառիկ տղա մեծ արարարած եմ այ անդաստիարակ, գիտեցի ում հետ ինչպես վարվել: Զգույշ եղի, կատուների գողի հետ գործ ունես: Քեզանից ինչ շուն, որ չոլկադ աչքերդ են լցվել ու չես տեսնում ինքդ քո արտացոլանքը: Այ տղա, հավաքի քեզ: Շուն չդարձրեցինք, որ գլխներիս նստես….

Էլի մի պահ կանգնեցի կյանքիս ճանապարհի բլուրներից մեկի գագաթին ու հետ հայացք նետեցի իմ կյանքին

Երբ երբեմն կանգնում եմ կյանքիս ճանապարհի բլուրներից մեկի գագաթին և  հետ հայացք եմ նետում, հասկանում եմ, որ պարտավոր եմ առաջ գնալ: Երևի շատ մարդկանց նենգությունն ու քամահրանքն են պատճառը այն իրողության, որ մարդիկ սկսում են իրենց կյանքի ուղին փոխել և սկսել ամեն կերպ բարձր սարեր բարձրանալ: Ես հասկացել եմ, որ պետք է մնալ նույնը, հավատալ, որ գոյություն ունեն բարի մարդիկ, ընկերներ, հարազատներ և բարեկամներ, բայց չվհատվել, երբ նրանք թիկունքից են հարվածում: Նրանք ավելի են օգնում ինձ, ստիպում են ապացուցելու, որ ես այն մարդը չեմ, ում հետ կարելի էր այդպես վարվել:

Խոսքս վերաբերում է այն մարդկանց, ովքեր փորձում են իրենց սոցիալական դիրքը, կամ կներեք ծնողների սոցիալական դիրքը օգտագործել և ինձ ամեն կերպ փորձել ճնշել. ես գիտեմ, որ դուք մշտապես շրջապատված եք այնպիսի մարդկանցով, ովքեր ինձ հիշեցնում եմ իմ շանը «Շոպլիկ» անունով և ձեզ թվում է, թե դուք ամենահզորն եք: Ասեմ, ոչ, սխալվում եք, ես ավելի հզոր եմ, ես ամենինչի իմ կյանքում հասնում եմ իմ ուժերով, ինձ շրջապատում են այն մարդիկ, ովքեր քիչ, թե շատ սիրում են ինձ, իմ ծնողներին մնում է, իրենց փոքրիկ տանը նստած պարզապես հպարտանալ ինձանով, երբ հաջողություններ եմ ունենում: Միգուցե ես հարուստի ընտանիքից չեմ, հասարակ պայմաներում եմ մեծացել, բայց ես ավելի հարուստ եմ քան յուրաքանչյուրդ, ով կարծում է, թե գիտի կյանքի իմաստը ինչումն է: Դուք պետք է գեթ մեկ օր ձեր ծնողի հետ չքնեիք, ամբողջ գիշեր աշխատեիք օգնեիք, որ հաջորդ օրվա հացի խնդիր լուծեիք, նոր հասկանայիք, թե ընտանիքի անդամ լինելն ինչ է:
Մի խոսքով դուք ավելի էք օգնում ինձ այս կյանքում, քան վնասում: Դեռ կտեսնվենք ապագայում:

Հիմա ինձ ոչինչ չի եղել, կամ ոչ ոք չի նեղացրել, պարզապես էլի մի պահ կանգնեցի կյանքիս ճանապարհի բլուրներից մեկի գագաթին ու հետ հայացք նետեցի իմ կյանքին:

Հարցազրույց Շառիկ Սակավամազյանի հետ

Վերջապես երկար ժամանակ անց, ինձ բացառիկ հնարավորություն ընձեռվեց զրուցել Շառիկ Սակավամազյանի հետ: Նա զարմանալի էակ է, համարվում է, որ նա շատ այլ երկոտանիներից խելացի է և լուրջ մտորումներ ունի կյանքի մասին: Այսպես ստորև ներկայացնում եմ հարզացրույից մի քանի հատվածներ:

Շառիկ կպատմե՞ս քո կյանքի պատմությունը

Ես ծնվել եմ որպես ոչ ցանկալի շուն իմ ընտանիքում: Երբ ես լույս աշխարհ եկա, հանդիպեցի իմ մամայի տիրոջը, որը մարդ էր, նա ինձ խլեց իմ մորից և տարավ հեռու, որպեսզի չկարողանամ հետ վերադառնալ: Սակայն  մի սպիտակ բեղերով պապիկ ինձ գրկեց և տարավ ծառերով և ծաղիկներով լի բակ: Այնտեղ ապրում են երեք ընտանիքներ, նրանցից մեկի տանը շատ անցանկալի չորքոտանի է ապրում, ամբողջ օրը ձայն է լսվում անդուր «մյաուււ-մյոււււ», փորում գտնում է իմ հացերը, գողանում տանում է: Յախք զզվում եմ դրանից, հնար լինի մաս-մաս կանեմ: Բայց չեմ բողոքում, այնտեղ ինձ շատ են սիրում:

Ի՞նչ կարծիք ունես մարդկանց մասին, ըստ քեզ նրանք ինչպե՞ս են ապրում:

Մարդիկ շատ տարօրինակ են: Առավոտյան արթնանում են, նստում են չգիտեմ ինչ դռիչների մեջ արագ հեռանում: Իմ ծանոթ մարդկանց հետևից վազում եմ, փորձում եմ կծել այդ երկաթից կտորները նրանց ազատել, բայց չի ստացվում L Այնքան եմ սիրում արև եղանակ, պառկում եմ խոտերի մեջ և նայում օդի մեջ թռնող, ծվծվացող և ինձ վրա երբեմն սպիտակ կրակոցներ արձակողներին: Զարմանում են, թե ինչու մարդիկ չեն պառկում իմ կողքին: Ես այնքան ուրախանում եմ, որ ինձ մարդիկ իրենց ճաշի մնացորդներն են տալիս, որ ուտեմ, կամ ձեռքով կողքովս անցնելիս շոյում են: Նրանց մեջ կան նաև այնպիսինները, ովքեր գետնից վերցնում եմ քարերը և խփում են ինձ: Չեմ հասկանում, թե ինչու, ինչի համար: Ես հաստատ իմ երեխաներին այդպես չեմ դաստիարակի: Այնքան դժվար է մարդուն ներակայացնելը, նրանք շատ տարօրինակ են: Ես վախենում եմ նրանցից երբեմն:

Ի՞նչ կմաղթես բոլոր նրանց, ովքեր հիմա ընթերցում են քեզ հետ հարցազրույցը:

Մեր շների լեզվով ասած «Հաֆ-հաֆ-հաֆ-հուֆ-հուււ-հոււււ –հո-հուֆո, ուուու- հու-հուֆ-հաֆ-հաֆ», այսինքն «Հերիք եղավ բոլ եղավ միմյանց հանդեպ նախանձ լինեք մարդիկ, վայելեք այն ինչ ունեք, ես առանց մամա եմ մեծացել, բայց երջանիկ եմ և շնորհակալ եմ այն ամենի համար, ինչ ունեմ»: